Je weet pas wat je hebt, als je het moet missen… Sinds kort weet ik dat dat ook geldt voor kunnen ruiken en proeven. Die zintuigen zijn namelijk ‘een beetje stuk’. Ter illustratie: “U ruikt toch zelf ook wel dat de vorige gasten in het appartement hebben gerookt?” Nou nee, geen idee… “U laat de croissants van ons ontbijt aanbranden in de oven. Ruikt u ze niet, ze zijn allang klaar!” Helaas niet nee. Ik zal voortaan de tijd maar even instellen.
Zoals zoveel mensen, heb ik ook als gevolg van long COVID dat mijn reuk- en geur in de hobbel is. Inmiddels ruim anderhalf jaar een andere beleving van alles om me heen, omdat twee zintuigen niet meer normaal meedoen. Het went maar leidt soms ook tot vreemde situaties. Waarbij het voorheen heerlijk was om van de zeelucht te kunnen genieten, lijkt het Wad nu een beeld op het tv-scherm omdat er iets mist. Of wat te denken van de vrolijkmakende rozenbottelgeur in De Vleijen in de zomer? De bloeiende vlinderstruiken in het dorp of de kenmerkende lucht van slik van de bodem van de zee bij laagwater? Je mist een dementie en dat is een rouwproces. Het lijkt zowat een treurige column, maar zo is het niet bedoeld. Het is juist met de intentie om u bewust te maken van de geuren én smaken van het eiland en het Wad. Want die zijn heel bijzonder. Geniet daar deze vakantie extra van!
Ik mis mijn reukzin overigens meer op Ameland dan in de stad. Dat gemis weet je eigenlijk pas als je een dag een knijper op je neus zet en niks meer ruikt. Maar dat raad ik u af. Zonde van uw dag. Geniet juist éxtra van alles om u heen. Ook al zou u sommige luchtjes misschien wel willen missen. Dat voordeel hebben de long COVID-patiënten dan weer. Geen idee in welke tent men wiet aan het roken is, geen last van penetrante bbq-luchtjes, een viesgeurend toiletgebouw of volle vuilniscontainers op de camping. Elk nadeel heb zijn voordeel, zou een bekende voetbaltrainer wel gezegd hebben.
Wat smaak betreft: laat u vooral ook eens verrassen door de smaakvolle lokale producten die het Amelands Produkt te bieden heeft. Ook de beleving van eten is totaal anders voor de groep mensen die blijft rondlopen met deze nare zintuigenklacht. Bij mij smaakt tomaat naar chloor en de meeste smaken zijn afgevlakt waardoor je ladingen zout, vet en suiker toevoegt. Inmiddels heb ik er een kledingmaat bij, maar goed. Het eiland heeft natuurlijk heerlijk gezonde en smaakvolle producten voor u te bieden. Er zijn genoeg restaurants om ze te proberen. Of ga naar de biologische boerderij, forellenkwekerij of Hollumer molen om deze ambachtelijke producten in te kopen en kokkerel zelf een heerlijk maaltje. En mocht u ook bij die groep horen die om wat voor reden dan ook geen smaak en geur heeft… geniet dan van de textuur en kleur van het voedsel. Ook dat kan, weet ik uit ervaring. Op welke manier u er ook naar kijkt, ruikt, hoort, voelt en proeft, ik wens iedereen een indrukwekkend verblijf op Ameland!